Рубрика: Հոդված, Տեսանյութեր, Դաստիարակի օրագիր

Սա է կյանքով ապրելու հաճույքը։

Այսօր ինձ բախտ էր վիճակվել հայտնվել Արևելյան դպրոցի այդքան ինքնուրույն, համախմբված, ստեղծական և սիրելի 6տարեկանների մոլորակում։

Մոլորակ, որտեղ բոլորը միասնական են, որտեղ բոլորը ազատ մտածելու, երևակայելու և ստեղծագործելու ջիղ ունեն, որտեղ դու մի պահ քեզ մոռանում ես, որպես փոխարինող դասվա՞ր ես հայտնվել խմբում, թե՞ քո հասակակիցների հետ պարզապես հրճվում ես, խաղում, գլորվում: Առավոտվանից հայտնվեցի 6-տարեկանների խմբում և հիացած դիտարկում էի. ինքնուրույն բացեցին դուռը, որին հաջորդեց պատուհանի օդափոխությունը, հանեցին կոշիկները, պիջակները, ուղղեցին պայուսակները և 9։00-ին մեկ մարդու պես շրջան բռնած, ես էլ իրենց հետ՝ 30 րոպե մասնակցեցինք առավոտյան պարապմունքին և բարձրացանք վերև։ Ինձ հուշեցին, որ թիվ պիտի տամ խոհանոց, և 3հերթապահ լվացվելուց հետո արդեն խոհանոցում նախաճաշի նախապատրաստական աշխատանքներ էին անում ։

Ի՜նչ սիրալիր, իրար զիջելով, ափսե-գդալ հաշվելով ,աթոռները ուղղելով, հետո սուրհանդակ եկավ, թե նախաճաշը պատրաստ է, և սպասում են մեծ ընտանիքին ։ Լվացվեցինք և շտապեցինք խոհանոց:

Ոնց որ շատ երկար է ստացվում մտքիս շարադրանքը, բայց տպավորված և հիացած եմ. սա է կյանքով ապրելու հաճույքը՝ դիտարկելով, հետազոտելով, տեսնելով, շոշափելով, թեկուզ սխալվելով ։

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s